SUCUKLU TOST

SUCUKLU TOST

Lisenin önündeki büfenin en iyi mahareti, sucuklu tostlarındaydı. Kulaklarınızın ve burnunuzun  donarak yerinden düşeceğini sandığınız o zemheri soğuğunda tostunuzdan çıkan buharlar içinizi ısıtır, lokmalarınızı doğru düzgün çiğnemeden yutardınız. Önümdeki  birkaç  kişiden sonra  sıra bana geldi. Mis gibi sucuk kokusu etrafa yayılıyordu. Beklediğime değdiğini düşündüm. Okula doğru yöneldim. Yaşlı bir amca yanıma yaklaştı; ’’Allah rızası için bir ekmek parası.’’ Üzerinde eski bir ceket vardı, hali perişandı. Soğuktan kıpkırmızı kesilmiş parmaklarının arasına sıcacık tostumu sıkıştırdım; ‘’Al  dede, bunu ye.’’ Sulu, mavi gözleriyle bana baktı, sonra da elindekine. Göğsüm kabardı-ne yalan söyleyeyim, yaptığım iyiliği çok beğenmiştim. Okulun köşesini dönmeden göz ucuyla baktım. Gülümsüyordu,  dişsiz damaklarıyla.

Elif

Posted in Elif, Genel. Tags: . Bookmark the permalink.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>