CEVİZ AĞACI

 

CEVİZ AĞACI

 

‘ Eyvah’ nidası yankılandı. Gök gürültüsünden daha şiddetli bir gümbürtüyle sarsıldı toprak. Ağaçtan iki kuş havalandı. Yerden yükselen ses dalga dalga avluya yayılınca  duyanlar önce irkildiler, sonra ellerindeki işleri bırakıp koşuştular.  Annem kapının önünde, dizlerinin üzerine bıraktı kendini. Çiçekli yemenisi omuzlarına kaydı. Sabah fısıldamalarını duymuştum. ‘Bu yemeni sana çok yakışıyor’ demişti babam, benimse yüzüm kızarmıştı.  Onları dinlediğim anlaşılmasın diye sahanlığa kaçmıştım. Bastığım yer hala titriyor ama ben kımıldayamıyorum. Yağmurun kabarttığı gübre kokusu sarıyor etrafımı. İlk defa midem bulanıyor. ‘Şıp şıp’ damlayan çeşmeye bakıyorum.

Babamla cevizin dibinde oturuyoruz.  Ellerim ellerinde. Nasırlarını parmaklarımla okşuyorum, o da beni kadife bakışlarıyla. ‘Ne kadar
da küçükler’ diyor. Tütün kokan nefesi esiyor yüzüme. Bir sümüklüböcek ağır ağır iniyor  yukardan. Epeyce uzakta. Küçücük başını sağa sola sallarken kaymaya başlıyor ve babamın sırtına
tutununca kabuğunun içine saklanıyor. Kıkırdıyorum. Omzundan
sakince alıp toprağa bırakıyor. Hayvanın başı hala içerde.  ‘Ceviz bu’ diyor, ‘Dalından kaymamak zor.’ ‘Sen kaymıyorsun ama!’ 
Parmaklarıyla burnumu sıkar gibi yaparken  ‘Topladığım cevizden
yedin mi bari?’ diye soruyor. ‘Hayır’ dememek için konuyu
değiştiriyorum.

Çeşme damlıyor hala. Havalanan kuşun biri kenarına konup gagasına doldurduğu suyla kanadını yıkıyor. ‘Şıp şıp’ sesin ahengi bozuluyor. Kuvvetli bir rüzgâr esince birkaç yeşil yaprak düşüyor ağaçtan babamı kaldırdıkları yere. Annemin çiçekli yemenisi ayaklarıma dolanıyor.

 

 

Posted in Aysun, Genel. Tags: . Bookmark the permalink.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>