DENİZ ANASI

Evimiz ipotekli. Bu aralar yalnız birkaç vefalı dost ve icra memurları çalıyor kapımızı.  İki kardeşim şehir dışında öğrenci. Özel bir okulda İngilizce sözlük satmaya karar verdim. Stand kurdum. Bekledim. Akşam oldu. Bir tane satabildim. Çocuklar yanıma bile uğramadı. Altı ay önce ben de öğretmendim diyemedim. Din dersi öğretmeni. Atıldım. Yüz kızartıcı suç yazdılar sicilime. Elleri titremedi. Kan çekildi yüzümden. Dudaklarım bembeyaz oldu, çatladı. Kan akmadı. Eve gidemedim. Sahilde oturdum biraz. Deniz durgun. Babam da böyle durgundu son zamanlar. İşleri yoğundu. Birkaç ay önce Amerika’ya uğurladık. Öptü, sarıldık. Saçlarımı okşadı. Bekledik, üç gün sonra aradı.

-Malezya’dayım. Evlendim. Sen de evlen dedi anneme. İki yetim çocuğu varmış kadının. Yirmi yedi yıl bizim için çalışmış. Şimdi o çocukların ona ihtiyacı varmış. Annem düştü kaldıramadım.

Gökyüzü karardı. Rüzgar esti, başörtüm savruldu. İri bir dalga geldi uzaktan, çarptı ayaklarıma. Geri çekilirken bir deniz anası kaldı kıyıda.

Posted in Genel, Zeynep. Tags: . Bookmark the permalink.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>