GÜMÜŞ KERVAN

Perdeler çekildi. Gaz lambası söndürüldü. Babam masal anlatırken yanımda uyuya kaldı. Cırcır böceklerini, köpeklerin ulumalarını dinledim. Korkmayı öğrenmediğim, hayalle gerçeği ayıramadığım yaştaydım. Sırtımı babama dayadım, nefesinden güven aldım.  Işıltılar odayı sarıp tavanda kemer oldular. Merak ettim, süzülüp yatağıma dizildiler. Dikkatle baktım. Pırıltılı gümüşten bir deve kervanı. Önlerinde bir eşek yedi sekiz deve peş peşe. Arkalarında bir köpek kuyruğunu salladı. Uzun entarili, sarıklı kervancı başı eşeğin yularından tutmuş acele ediyordu. Devenin birine dokundum. Kervancı başı haykırdı:
-Gidiyoruuz ! Küçük kız devenin ayağını kırdı! Şaşırdım elimi çektim. Pırıltılı gümüş kervan iki duvar yastığının birleştiği yerdeki küçük mağaraya girdiler. Bekledim gelmediler.

Posted in Genel, Zeynep. Tags: . Bookmark the permalink.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>