Author Archives: Zeynep

SÜRGÜN

Başımda abimin kalpağı uyumuşum. Genç bir kadının ağlama sesine uyandım. Yalınayak,  sırtında sadece bir elbise. Ayaklarını yerdeki samanlarla ısıtmaya çalışıyor. Sokuldukça sokuluyoruz bir birimize. Kalpağı başına giydireyim diyorum, buz tutup yapışmış vagonun duvarına. Aç olduğu belli. Sıcak çorbayı sofraya getirmiş, … Continue reading

Posted in Genel, Zeynep
Leave a comment

BİR KARGANIN SESİNE UYANDIM

Bir karganın sesine uyandım. -Kaalk Kaalk Serçe cıvıltılarını kaçırmışım. Yaralı bir civcivin sesi çınlıyor kulaklarımda. İsli sokakta adamlar yürüyor başları önde. Bir yastık konsa omuzlarına uyuyuverecekler. Yanlarından koşup geçiyorum. Ana caddede trafik felç olmuş. Bağrışmalar korna seslerine karışıyor. Tren henüz … Continue reading

Posted in Genel, Zeynep
Leave a comment

ADIM ADIM

Bir adım attı. Bastonuna dayandı. Öteki adımını sürüyerek diğerinin yanına getirdi. Biraz soluklandı. Bahçe kapısından evime yüz elli metre var. Gelinceye kadar yemekler hazır olur. Çamların arasından küçük, esmer bir kız koşarak yanına gitti. Elindeki ekmek poşetini kapıp, getirdi. Köşesinden … Continue reading

Posted in Genel, Zeynep
Leave a comment

KÜÇÜK BOĞAZ DERESİ

Rüzgar, aralık kapımı gıcırdatıp, terden ıslanmış vücudumu titretiyor. Biri gelip ayaklarımı sarıverse. Kusmak üzereyim. Başımda bir karaltı: Eşim. -Doktora gitsek. Bebek iyi durumda değil. -Toparlan. Kahvaltı gecikti. Hazırladıktan sonra sıcak kumlarda oturursun geçer. Şimdi ne anlatayım millete. Sıcak kumlar iyi … Continue reading

Posted in Genel, Zeynep
Leave a comment

KIVAM

Zevkli bir işe benziyor. Biraz su biraz un,  biraz su biraz un, biraz su biraz un… Kabım küçük geldi.

Posted in Genel, Zeynep
Leave a comment